Wat is 'Paranormaal' nu precies???

Dat is een goede vraag.
Wanneer ben je abnormaal? Ik denk dat dit net zo moeilijk te beantwoorden is.
Para staat voor “buiten het normale”, dus eigenlijk ben je een beetje raar als je paranormaal begaafd bent!
En “begaafd” is ook al zo'n raar woord. Men schijnt vaak te denken dat als je maar paranormaal bent of kan worden, dat je dan ineens iemand bent. En dat is raar want de begaafde mensen onder ons zullen weten dat het echt niet zo leuk is als men vaak denkt.
Maar ik moet toegeven, als ik vroeger mensen zag schaatsen leek het mij in één woord fantastisch als ik dat ook zou kunnen. Totdat ik mijn eerste schaatsen had! Toen vond ik er na vijf rondjes “darren” op de ijsbaan echt niks meer aan. Of eigenlijk was het zo, dat ik gewoonweg de energie en fut niet had om het goed onder de knie te krijgen.
Zolang ik bleef staan op mijn schaatsen op de ijsbaan, een beetje nonchalant met een wie-maakt-me-wat-houding, ging alles prima. Maar er moest niet iemand vlak langs me schaatsen, want dan was het gebeurd en moest ik het bekopen met een flinke smak op het ijs!

En zo is het eigenlijk ook met alles wat men “Paranormaal” noemt.

Je raakt geïnteresseerd in iets, in dit geval de Spirituele Wereld. Vaak is dit door een ervaring van jezelf, of een boek dat je leest en noem maar op.
Dus wil je meer (net als ik met mijn eerste schaatsen)!
Je gaat lezen, volgt misschien enige ontwikkelingscursussen bij je in de buurt, die je overigens vaak meer pijn in je portemonnee bezorgen dan dat het je iets oplevert, maar enfin, je bent een doorzetter hè? Je raakt zo eens aan de praat met anderen die dezelfde interesse hebben, en deelt wat ervaringen uit.
Dit soort mensen kom ik veel tegen dus! Dit zijn wellicht spirituele mensen, maar maakt hen zeker niet paranormaal. En tot nu toe kunnen we nog niet veel meer dan een boek lezen, op internet surfen naar info en praten met onze kennissen.

Klinkt dit negatief?
Zo is het natuurlijk niet bedoeld. Het is wel nuchter, want heus, je moet ze de kost geven, degenen die bijvoorbeeld na vijf lessen astrologie een groot bord aanschaffen, daarop met grote letters hun naam zetten en natuurlijk astroloog of astrologe en dit vervolgens op hun gevel spijkeren!
Dit is dus niet paranormaal! Waarschijnlijk heb je iemand gevonden die zijn eigen identiteit kwijt is en de boel wat probeert op te peppen middels dat grote bord.



Want waar begint nu “Paranormaal” zijn of worden?
Bij jezelf! En helaas vergeten veel mensen dat en zoeken altijd buiten zichzelf naar mogelijkheden voor henzelf, of die het hen kan bieden.

Heldervoelen, helderzien, helderweten, helderhoren, noem het hele rijtje maar op, zijn dingen die paranormaal zijn, maar die je niet kado krijgt.
Je zou dus kunnen stellen dat paranormaal een gave is waarmee je geboren wordt of die je ontwikkeld vanuit een bepaalde ervaring (meestal een traumatische ervaring jammer genoeg).
Wel kun je jezelf ontwikkelen, maar eigenlijk is dit weer het ontwikkelen van jezelf.
En dat is natuurlijk nooit verkeerd toch? Dat zouden we allemaal moeten doen, ongeacht of we het paranormaal, abnormaal, gek, normaal , etc noemen.

Nu zal ik jullie mijn levensverhaal besparen, want zo'n pretje was dat niet tot zo'n 10 jaar terug, maar een stukje van de ontwikkeling wil ik jullie niet onthouden!

Dit schreef ik ooit in één van de clubs op HetNet.nl:

Misschien wel grappig of interessant om iets over mijn ontwikkeling te vermelden?
Uit pure verveling bezocht ik ooit eens een spirituele avond, waar gewerkt werd met paraffinestukjes (bijvoorbeeld het maken van bloemetjes van gesmolten was). Ook ik kreeg een mooi wit bloemstukje en daarbij een boodschap van mijn overleden broer.
Het arme mens heeft mij verder de hele avond aan zitten staren, wat mij nog onzekerder maakte (zat mijn haar niet goed, mijn lippenstift scheef en ga zo maar door). Op het einde van de avond vertelde ze mij dat zij de hele avond verbijsterd had gekeken naar het enorme witte licht dat ik uitstraalde????????  Verder nam zij mijn overleden moeder en overleden broer continu waar.
Eerlijk gezegd kon ik daar op dat moment niets mee, ik zat slecht in mijn vel door een straatfobie etc.  Zij wilde mij wel behandelen door middel van magnetiseren.
Wel, deze mevrouw werd zo'n beetje mijn tweede moeder. Heel langzaam begon zij mijn interesse te prikkelen en vielen er voor mij zoveel dingen op zijn plaats.
Zoals bijvoorbeeld de hyperventilatie en straatvrees.  Jongens, ik was niet gek bleek nu. Nee, ik pakte gewoon altijd van alles op. Toen ik dat besefte en daarmee aan de slag kon, was ik ook direct van mijn kwelling verlost.

Tja, en toen werd ik nieuwsgierig. Het was als een betovering, kan het niet goed uitleggen. Ik ging kijken als die mevrouw in de buurt was en keek dan wat zij deed en kon en het stomme was dat ik gewoon wist "oh dat kan ik ook"!
En ja, ik kon het ook. Tot grote schrik van mijzelf begon ik met hele brieven automatisch schrift van mensen waarvan ik nog nooit had gehoord.
Zo kwam ik heel veel te weten over de straat waar ik woonde en waarom ik me zo rot voelde sinds ik daar woonde. De wijk bleek op een oud moeras te staan en er was vroeger een veldslag gevoerd. Advies via het schrift?
Verhuizen, dat heb ik ook onmiddellijk gedaan, en voilà, alles ging weer prima.
Mijn automatisch schrift is niet te vergelijken met datgene dat je op een beurs ziet hoor. Mijn boodschappen zijn gemiddeld zo'n acht  A4tjes en geschreven in pakweg 10 minuten. Met een enorme snelheid dus waar een volleerd typiste niks bij is (hahaha).

Echter, ik heb verder niks met automatisch schrift, dit omdat er ook veel nare aspecten aan zitten. Dus ben ik me gaan toeleggen op het magnetiseren en nu alleen nog maar psychometrie, gidsentekeningen en wastekeningen.
Dit, omdat ik dit het leukste en mooiste werk vind en dan voornamelijk het contact met "gene zijde" en een ander gelukkig kunnen maken met een boodschap van een dierbare.
Wat dat aangaat ben ik een dankbaar mens dat ik dit mag en kan doen.

Ik schrijf nu wel een kort stukje en in vogelvlucht, maar geloof me, van begin tot nu, daar zit al ruim 15 jaar tussen hoor.
Op spiritueel vlak heb ik al veel meegemaakt: me heel vaak verwonderd, vaak geglimlacht, maar ook vaak geschrokken als weer een nieuw aspect zich aandiende en vooral heel veel ontvangen aan liefde etc.
Ik hoop voor al die leden die dit werk ook willen gaan doen, of volop in hun ontwikkeling zijn, dat zij net zo'n fijne lerares mogen treffen als mijn 79-jarige mevrouw die mij onder haar hoede nam.
Dit is namelijk waar het allemaal om draait, het pure werken vanuit het eigen gevoel, vanuit de naastenliefde en de liefde van “boven”. Niks geen dure cursussen. Nee, het gewoonweg communiceren met elkaar en kijken en leren wat je eigen gevoel en intuïtie verteld en vraagt. En het simpele antwoord dat je mag ontvangen op vragen over je eigen ontwikkelingen.
Ook ik geef zo mijn kennis weer door, dit tot ergernis vanuit mijn omgeving omdat zij hun cursussen slecht aan de man brengen tegenwoordig.
En mijn antwoord daarop?? Gewoon een Lieve Warme glimlach!!

Liefs Farida

Dus in feite zijn wij allen spiritueel begaafd en ligt het aan jezelf en aan je ervaringen wat je er mee wilt doen!